اخبار و مقالات

وبلاگ

آخرین اخبار و مقالات دکتر سیامک مرادی را میتوانید از این قسمت دنبال کنید

.jpg
۲۰/مرداد/۱۳۹۹

خار پاشنه، در واقع رسوب کلسیم در قسمت پاشنۀ پا است که موجب بیرون‌زدگی استخوان در قسمت زیرین استخوان پاشنۀ پا می‌شود. خارپاشنه حتی تا حدود دو سانتی‌متر نیز می‌تواند بزرگ شود و رشد یابد. این زائده که به‌طور عامیانه «خار پاشنه» نامیده می‌شود، التهاب محل چسبیدن یک لایه‌ی بافت نرم به استخوان پاشنه است. این بافت نرم که «فاشیا» نامیده می‌شود مانند یک لایه، تمام عضلات کف پا را می‌پوشاند. وجود این التهاب در افرادی با اضافه وزن شایع‌تر است.

عکس خارپاشنه دکتر سیامک مرادی فوق تخصص درد در کلینیک درد راد در تهران

[toc]

دلایل و علت های خار پاشنه

خار پاشنه غالباً نتیجه کشیدگی بیش از حد رباط‌ها و عضله‌های کف پا است، که کشش آرنگ کف پا و پارگی مکرر (عادتی) غشاء پوشاننده استخوان پاشنه را در پی دارد. خار پاشنه در میان ورزشکارانی بسیار شایع است که در برنامه تمرینی و ورزشی‌شان دویدن و پریدن بسیار وجود دارد.

شایع ترین عامل خطر برای ایجاد خار پاشنه، فاسیا پلانتار است. التهاب بافت پیوندی است که کف پا را پشتیبانی می کند. این بیماری می تواند در اثر خستگی بافت یا عوامل بیولوژیکی ناشی از تنش بیش از حد در قوس کف پا ایجاد شود.

عامل‌های خطر خار پاشنه عبارت‌اند از:

  1. گام برداشتن به شیوه‌ای غیرطبیعی که فشار زیادی را بر استخوان پاشنه، رباط‌ها و اعصاب پاشنه تحمیل کند.
  2. دویدن یا راه رفتن سریع به ویژه روی سطوح سخت
  3. به پا کردن کفش‌هایی که اندازه پا نیستند و یا نامناسب هستند، به ویژه کفش‌هایی که قوس کف پا را به خوبی حمایت نمی‌کنند.
  4. اضافه وزن و چاقی نامناسب یا غیر اندازه

دیگر عامل‌های خطر مرتبط با آرنگ کف پا عبارت‌اند از:

  1. افزایش سن که کاهش انعطاف‌پذیری آرنگ کف پا و نازک شدن لایه چربی محافظ پاشنه را به دنبال دارد.
  2. دیابت
  3. اکثر ساعات روز را سر پا بودن
  4. انجام فعالیت‌های جسمی سنگین در دفعات متوالی
  5. صافی کف پا یا زیاد بودن قوس کف پا
علائم خار پاشنه
  1. دردی وحشتناک، خنجر مانند، ملال‌آور و بسیار شدید در زیر یا روی پاشنه‌ی پا
  2. معمولاً درد با استراحت کردن از بین می‌رود اما بعد از بلند شدن شدیدتر از قبل است.
  3. بیشتر در ساعات آغازین روز دردناک است.
  4. این امکان وجود دارد که هنگام صبح عضلات پا یا ساق پا خیلی سفت شوند که این امر راه رفتن را بسیار دشوار می‌کند.
  5. با راه رفتن روی سطوح سفت یا حمل کردن اجسام سنگین مثل چمدان، درد دوچندان می‌شود.
  6. گاهی درد آن قدر تشدید می‌یابد که ادامه‌ی کار روزانه غیرممکن می‌شود.
  7. ممکن است هیچ علامت و نشانه‌ای نداشته باشد.
درمان قطعی خار پاشنه
  1. کمپرس سرد
  2. استفاده از کفش طبی و مناسب
  3. استفاده از دارو تحت نظر
  4. Cryoultrasound
  5. تزریق کورتیکواستروئید
  6. ورزش
  7. جراحی

-شانه.jpg
۱۴/مرداد/۱۳۹۹

شانه از سه استخوان ایجاد شده است: استخوان بازو (هومروس)، کتف (اسکاپولا) و ترقوه (کلاویکل). سر استخوان بازو در یک مفصل گوی و کاسه ای در کتف قرار می گیرد. این مفصل گوی و کاسه ای را گلنوئید می گویند. ترکیبی از عضلات و تاندون ها، استخوان بازو را در مفصل شانه متمرکز نگه می دارند. به این بافت ها عضلات گرداننده شانه می گویند. آرتریت شانه در اثر پارگی و ساییدگی غضروف (آرتریت) یا التهاب (آرتریت روماتوئید) یک یا چند مفصل بروز می کند. آرتریت فقط روی مفاصل اثرگذار نیست بلکه امکان دارد روی پشتیبانی ساختارهایی از قبیل عضلات، رباط ها و تاندون ها نیز تأثیر داشته باشد.

[toc]

انواع اصلی آرتریت شانه
  1. استئوآرتریت

معمولاً این نوع آرتروز و ساییدگی که باعث تخریب عملکرد شانه می‌شود را آرتروز “فرسایشی” می‌نامند. زیرا پوشش خارجی غضروف مفصلی، تخریب می‌شود. این نوع آرتروز معمولاً افراد بالای ۵۰ سال را درگیر می‌کند و در مفصل AC شانه بسیار رایج است (هرچند که همیشه علامت‌دار نیست) و به میزان کمتری مفصل گلنوهومرال را متأثر می‌سازد.

  1. آرتریت روماتوئید

این نوع آرتروز و ساییدگی مفصل شانه در هر سنی ایجاد شود و معمولاً چند مفصل را در هر دو طرف بدن مبتلا می‌کند. برای مثال، علاوه بر شانه، مفاصل زانو و مچ پا نیز می‌توانند درگیر شده و علائم آرتریت روماتوئید را نشان دهند. آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمن است که در آن پوشش مفصل‌ها ملتهب می‌شود.

  1. آرتروز پس از ضربه

آرتروز و ساییدگی پس از سانحه یکی از انواع آرتروز است که پس از یک ضربه مانند، شکستگی یا دررفتگی شانه ایجاد می‌شود. همچنین این نوع آرتروز و ساییدگی می‌تواند پس از پارگی مزمن عضلات چرخاننده شانه در مفصل گلنوهومرال به وجود اید.

انواع اصلی آرتریت شانه دکتر سیامک مرادی فوق تخصص درد در کلینیک درد راد در تهران

علائم و نشانه‌های اصلی آرتریت شانه

آرتروز شانه وضعیتی است که به طور معمول به تدریج طی یک دوره زمانی ایجاد می‌شود. در بیمارانی که آرتروز جزئی شانه دارند، ممکن است علائم اندکی وجود داشته باشد یا هیچ گونه علائمی وجود نداشته باشد. با پیشرفت بیماری و انحطاط بیشتر مفصل شانه، درد مفصل افزایش یافته و ممکن است خشکی مفصل و انعطاف ناپذیری آن آشکار شود؛ به خصوص هنگام استراحت یا هنگام صبح پس از بلند شدن از خواب بیشتر است.

سایر علائم همراه با این بیماری ممکن است با توجه به شدت بیماری متفاوت باشند و شامل موارد زیر می‌شوند:

  1. درد شانه که تا قسمت فوقانی دست انشعاب پیدا می‌کند.
  2. حساسیت به لمس محکم در مفصل آسیب دیده
  3. افزایش سایز و تورم قابل مشاهده در مفصل
  4. کاهش قدرت و انعطاف پذیری مفصل شانه
  5. محدودیت عملکرد
  6. شنیدن صدای کلیک مانند یا ترق ترق در حین حرکت شانه
  7. قفل شدن شانه (هنگامی که مفصل قفل شده و شما مجبورید به زور آن را حرکت دهید)
  8. درد مداوم
  9. درد شدید مفصل
  10. درد شبانه یا هنگام صبح که اغلب با حرکت یا دوش آب گرم کمتر می‌شود،
  11. مشکل در خواب (به خصوص هنگام خوابیدن روی طرف شانه آسیب دیده)
  12. تحلیل رفتن عضلات شانه
  13. شدت یافتن علائم با سرد شدن هوا
تشیخص

پزشک در صورتی که در شانه درد و تورم ببیند، تشخیص بر وجود آرتریت می‌گذارد. تشخیص ممکن است توسط معاینه فیزیکی و اشعه های x انجام گردد. آزمایشات مربوط به خون ممکن است جهت تشخیص آرتریت روماتوئید مفید باشد. اما دیگر آزمایشات نیز ممکن است نیاز باشد. تجزیه و تحلیل مایع سینوویال مفصل شانه در تشخیص برخی از انواع آرتریت مفید خواهد بود. گرچه آرتروسکوپی اجازه مشاهده مستقیم آسیب دیدگی غضروف، تاندون و رباط را محدود می سازد، اما معمولا تنها در صورتی انجام می شود که روش ترمیمی انجام گردد.


-استخوان-دنبالچه-کوکسیدینی.jpg
۰۹/مرداد/۱۳۹۹

دنبالچه یا دمبالچه اصلاح پزشکی برای درد استخوان دنبالچه یا کوکسیدینی است که به دنبالچه و علائم درد دنبالچه اشاره دارد. این بیماری در هر سنی ممکن است اتفاق بیوفتد اما زنان پنج برابر بیشتر از مردان به آن مبتلا می‌شوند. دنبالچه استخوانی مثلثی شکل است که در انتهای ستون مهره‌ها واقع شده است. دنبالچه شامل سه تا پنج قسمت استخوانی است که توسط مفاصل و رباط‌ها سرجای خود قرار گرفته‌اند. به دلیل پهن تر بودن لگن زنان دنبالچه آنها پوشش کمتری دارد، به همین دلیل اغلب آسیب دیدگی‌های دنبالچه در بین زنان بوجود می آید. آسیب دیدگی دنبالچه منجر به ناراحتی و درد استخوان دنبالچه می‌شود. بیشتر آسیب دیدگی دنبالچه قابل درمان هستند، هر چند که فرآیند درمان درد دنبالچه خیلی کند است.

علت درد
  1. سن: با این که دلیل اصلی همچنان نا معلوم است اما شواهد نشان دمی‌دهد که نوجوانان و بزرگسالان بیشتر از کودکان تحت تاثیر بیماری قرار دارند.
  2. کاهش غیر اصولی و ناگهانی وزن: از دست دادن سریع وزن نیز می‌تواند به دلیل از بین رفتن عضلات باسن و پشت، باعث درد باسن شود.
  3. آسیب و ضربه مستقیم به دنبالچه: شایعترین علت آسیب‌های خارجی یا داخلی است. آسیب خارجی معمولاً به علت افتادن از عقب اتفاق می‌افتد و منجر به کبودی، دررفتگی یا شکستگی دنبالچه می‌شود. آسیب داخلی بیشتر در زمان زایمان ایجاد می‌شود که بیشتر در زایمان های سخت ممکن است اتفاق بیافتد.
  4. نشستن روی سطوح نا هموار: نشستن دائمی یا طولانی مدت روی سطوح سخت، باریک یا نا هموار هم می‌تواند باعث آسیب‌های جزئی دنبالچه و درد هنگام نشستن شود.
  5. بیماری: گاهی ممکن است درد از بیماری‌های دیگری ناشی شود. بیماری‌هایی مانند دیسک کمر، ضعف یا کم تحرکی مفاصل و عفونت‌ها.
  6. علت های غیر ارگانیک: می‌تواند با علل غیر ارگانیک، مانند اختلال جسمانی و سایر اختلالات روانی هم مرتبط باشد.

وضعیت نشستن دنبالچه دکتر سیامک مرادی فوق تخصص درد در کلینیک درد راد در تهران

علائم
  1. درد و حساسیت در ناحیه دنبالچه: درد معمولا محدود به ناحیه دنبالچه است و به لگن یا اندام‌های پایین‌تر پخش نمی‌شود. درد ناشی از کوکسیدینی ممکن است خفیف یا شدید باشد. سفتی یا درکل احساس ناراحتی اطراف دنبالچه ممکن است برای همیشگی بیمار را درگیر خود کرده و یا فقط هنگام حرکت یا اعمال فشار احساس شود.
  2. افزایش درد هنگام نشستن: هنگامی که بیمار وزن خود را روی استخوان دنبالچه وارد می‌کند و خصوصا هنگامی که درحالت نشسته به پشت لم می‌دهد درد بیشتری در نشیمنگاه احساس می‌کند. نشستن روی سطح سخت (مانند نیمکت چوبی و صندلی تاشوی فلزی) بدون بالشتک مخصوص دنبالچه و یا تکیه دادن به دیوار فشار بیشتری به استخوان دنبالچه وارد کرده و موجب تشدید درد بالای باسن می‌شود.
  3. احساس درد شدید و ناگهانی: هنگامی که فرد از حالت نشسته بلند می‌شود. هنکامی که از حالت نشسته به ایستاده و یا بالعکس تغییر موقعیت می‌دهیم، چرخش استخوان‌های لگن (و حرکت عضلاتی که به این چرخش کمک می‌کنند) ممکن است با درد توام باشند. در چنین حالتی نشستن یا ایستادن با درد توام بوده و بیمار مجبور است برای ایجاد تعادل حتما به چیزی تکیه دهد.
  4. تشدید درد هنگام اجابت مزاج یا مقاربت جنسی: با توجه به نزدیکی استخوان دنبالچه به مقعد و دستکاه تناسلی برخی از بیماران هنگام دفع مدفوع یا نزدیکی جنسی احساس درد شدیدی می‌کنند.
راههای درمان درد

معمولا به افراد مبتلا به درد دنبالچه توصیه می‌شود از یک تشک مناسب و یا بالش‌های مخصوصی در هنگام نشستن استفاده کنید و حدالامکان از نشستن طولانی مدت بپرهیزید همچنین در کنار این کارها برخی اقدامات درمانی از قیبل موارد زیر تجویز می شود که این روش‌ها عبارتند از:

  1. دارو درمانی:

پزشک عموما برخی مسکن‌های ضد التهاب غیر استروئیدی را برای بیمار تجویز می‌کند که باید داروها به صورت مداوم و منظم مصرف شود تا اثر گذار باشد.

  1. فیزیوتراپی:

درمان‌های فیزیوتراپی می‌تواند در درمان درد بسیار موثر باشد و نه تنها درد را تسکین می‌دهد بلکه از بروز مجدد آن جلوگیری می‌کند چرا که فیزیوتراپ راهکارها، تمرینات و توصیه‌های در مورد عادات حرکتی به بیمار می‌دهد که باعث می‌شود در طول روز از فشار وارد شده بر استخوان دنبالچه کاسته شود.

بالش های طبی درمان درد دنباله دکتر سیامک مرادی فوق تخصص درد در کلینیک درد راد تهران

  1. تزریق:

در صورتی که درد بیمار با روش‌هایی که در بالا به آن اشاره کرد تسکین نیابد ممکن است پزشک تزریق ماده بی‌حس کننده به استخوان دنبالچه را تجویز نماید که انواع روش‌های تزریق عبارتند از:
تزریق کورتیزون یا کورتیکواستروئید
تزریق در مفصل ساکروکوکسیژال
تزریق به ریشه‌های عصبی اطراف دنبالچه

روش‌های غیر جراحی و غیر تهاجمی از اولین اقداماتی هستند که توسط دکتر سیامک مرادی برای درمان صورت می‌گیرد.

  1. جراحی

انجام عمل جراحی برای درمان بسیار غیر معمول و بسیار انگشت شمار است و تنها در مواردی تجویز می‌شود که تمامی روش‌هایی که در بالا به آن اشاره شد موفقیت آمیز نبوده و علائم درد بیمار تسکین نیابد. در طی جراحی بخشی از استخوان دنبالچه طی عملی به کوکسیجکتومی برداشته می شود.


-عصب-سیاتیک.jpg
۰۱/مرداد/۱۳۹۹

سیاتیک و درد سیاتیک

عصب سیاتیک از جمله بزرگترین و طولانی ترین عصب‌ها در بین اعصاب بدن می‌باشد که در عین حال درگیری آن می‌تواند برای بیمار بسیار دردسرساز هم باشد. درد سیاتیک دردی است که از کمر، به باسن، پشت ران و پشت و یا خارج ساق پا احساس می‌شود. معمولا دردهای سیاتیکی از ملایم شروع می‌شود و کم‌کم به دردهای مزمن‌تر و سخت‌تر تبدیل می‌شود. حتی ممکن است این نوع دردهای شایع در پا و ساق با احساس کرختی و سوزش و نیز ضعف یا افت حرکتی همراه باشد

علائم سیاتیک چیست؟

علائم سیاتیک می‌تواند، جزئی و تحریک کننده یا شدید و ناتوان کننده باشد. سیاتیک می‌تواند با یک یا چند علائم زیر همراه باشد:

  1. درد: درد سیاتیک به طور معمول حسی مانند سوزش یا تیر کشیدن است که از پایین کمر شروع می‌شود. درد پشت پا معمولاً در مقایسه با کمر شدیدتر است.
  2. درد یک پا: سیاتیک به طور معمول یک پا را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این وضعیت اغلب منجر به احساس سنگینی در پای آسیب دیده می‌شود. بندرت ممکن است هر دو پا تحت تأثیر قرار بگیرند.
  3. بی حسی: درد سیاتیک ممکن است با بی‌حسی در قسمت پشت پا همراه باشد. گاهی اوقات، سوزنی شدن یا ضعف عضلات نیز ممکن است به وجود آید.
  4. ضعف در پاها: احساس ضعف در پاها یکی از نشانه های سیاتیک است. احساس سنگینی در پای آسیب دیده ممکن است بلند کردن پا از زمین را دشوار کند. البته توجه کنید که بیماری آتروفی عضلانی هم می‌تواند باعث ضعف در عضلات پا شود.
  5. اختلالات خواب: بر اثر سیاتیک درد کمر و پشت پا با دراز کشیدن ممکن است افزایش یابد، که این باعث ایجاد مشکلاتی در خوابیدن می‌شود.
  6. علائم ناشی از پوسچر (شکل و حالت بدن): علائم سیاتیک ممکن است هنگام نشستن، تلاش برای بلند شدن، خم شدن ستون فقرات، پیچاندن ستون فقرات، دراز کشیدن و هنگام سرفه احساس شود.

عواملی که درد سیاتیک را افزایش می‌دهد

  1. سن: تغییرات وابسته به سن ستون فقرات، مانند فتق دیسک کمر و یا وجود زایده‌های استخوانی روی ستون فقرات از رایج‌ترین دلایل بروز درد سیاتیک است.
  2. چاقی: اضافه وزن زیاد، فشار زیادی را به ستون فقرات وارد می‌کند و این تغییرات به عنوان عامل تحریک کننده‌ی درد سیاتیک عمل می‌کند.
  3. شغل و حرفه: شغل‌هایی که در آن فرد یه صورت مداوم مجبور به چرخاندن کمر، حمل کردن اجسام سنگین و یا راندن وسایل نقلیه موتوری سنگین و بزرگ برای مدت طولانی است، نقش بسیار اصلی در ابتلای فرد به درد سیاتیک بازی می‌کند. با این همه شواهد علمی و ثابت شده‌ای در این مورد وجود ندارد.
  4. نشستن طولانی مدت: افرادی که به مدت طولانی بی حرکت در جایی می‌نشینند و یا زندگی بی تحرکی دارند، بیش‌تر از افراد فعال در معرض ابتلا به درد سیاتیک قرار دارند.
  5. دیابت: این بیماری، نحوه‌ی استفاده بدن از قند خون را تغییر می‌دهد و خطر آسیب عصبی در آن افزایش پیدا می‌کند.

پیشگیری از درد سیاتیک

همیشه نمی‌توان از وقوع درد سیاتیک جلوگیری کرد و امکان بروز این مشکل وجود دارد. ولی با انجام دادن کارهای زیر تا حدود زیادی می‌توان از کمر محافظت کرد:

  1. مرتب ورزش کردن: برای قوی نگه داشتن کمر باید ماهیچه‌های شکمی و قسمت پایینی کمر تقویت شوند، چرا که این ماهیچه‌ها نقش بسیار مهمی در تنظیم ساختار قامتی و حفظ تعادل دارند. در مورد نوع ورزش‌هایی که می‌توان انجام داد، حتماً با پزشک مشورت کنید.

تسکین درد سیاتیک با ورزش یوگا دکتر سیامک مرادی فوق تخصص درد

  1. داشتن ساختار قامتی و پوزیشن مناسب در هنگام نشستن: صندلی مناسبی را برای نشستن روی آن انتخاب کنید، یک صندلی باید دارای پشتی یا تکیه گاه استاندارد، دسته‌ها و میله گردان مناسب باشد. یک حوله کوچک را لوله کرده و پشت خود قرار دهید، این کار به حفظ خمیدگی طبیعی کمر کمک می‌کند. زانوها و لگن در هنگام نشستن باید در یک راستا باشند.
  2. استفاده درست و خوب از مکانیک بدن: اگر مجبورید که برای مدت طولانی سرپا بایستید، یک جعبه را زیر پای خود قرار داده و هر بار یکی از پاهای خود را روی آن قرار دهید. زمانی که جسم سنگینی را از زمین بلند می‌کند، اجازه دهید که پایین‌ترین بخش بدن بیش‌ترین کار را انجام دهد. کمر خود را صاف نگه داشته و تنها زانوهای خود را خم کنید و جسم سنگین را در نزدیکی بدن خود نگه دارید. به صورت همزمان اقدام به بلند کردن جسم سنگین و چرخاندن کمر نکنید. اگر جسم خیلی سنگین است از فردی دیگر برای بلند کردن آن کمک بگیرید.

چه کسانی دچار درد سیاتیک می‌شوند؟

  1. بیرون زدگی دیسک کمر: رایج‌ترین دلیل سیاتیک، بیرون‌زدگی دیسک است. در واقع دیسک‌ها مانند بالشتک‌هایی بین مهره‌های ستون فقرات هستند. این دیسک‌ها با بالارفتن سن، ضعیف‌تر و آسیب‌پذیرتر می‌شوند. گاهی اوقات هسته‌ی ژلاتینی این دیسک‌ها از بین مهره‌ها بیرون می‌آید و به عصب سیاتیک فشار وارد می‌کند. تقریباً از هر ۵۰ نفر یک نفر در دوره‌ای از زندگی خود دچار این مشکل می‌شود. یک چهارم این افراد نشانه‌هایی دارند که بیش از شش هفته ادامه می‌یابد.
  2. تنگی مجرای نخاع: بافت طبیعی مهره‌ها گاه ممکن است سبب تنگی مجرای نخاع شود و به عصب سیاتیک فشار وارد کند. این مشکل در افراد بالای ۶۰ سال بیشتر دیده می‌شود.
  3. سندروم پیریفورمیس: پیریفورمیس یک عضله است که در داخل استخوان لگن است. این عضله، آخرین مهره‌ی کمر را به بالای استخوان ران وصل می‌کند. اگر این عضله دچار گرفتگی شود، ممکن است بر عصب سیاتیک فشار وارد کند و سبب درد سیاتیکی شود. سندروم پیریفورمیس در بین زنان شایع‌تر است.
  4. قراردادن کیف پول در جیب پشت شلوار: سبب تحریک عضله‌ی پیریفورمیس شود.
    البته فکر نکنید که پول زیاد سبب درد می‌شود! اما کیف پول اگر بزرگ باشد و در جیب پشتی شلوار جای داده شود، ممکن است به ماهیچه‌ی پیرفورمیس فشار وارد کند و سبب تحریک آن شود و به دنبال آن دردهای سیاتیکی بروز کند. بهتر است کیف پول خود را در جیب‌های پیراهن یا جیب جلویی شلوار قراردهید.
  5. آسیب یا عفونت: دلایل دیگر درد سیاتیکی ممکن است در اثر آسیب عضلانی، عفونت یا شکستگی باشد. بطور کلی، هر بیماری که سبب فشار یا تحریک عصب سیاتیک شود، باعث بروز دردهای سیاتیکی نیز می‌شود.

راه‌های تشخیص درد سیاتیک

در هنگام معاینه: پزشک ماهیچه‌ها را از نظر قدرت و انعطاف پذیری بررسی می‌کند. از بیمار خواسته می‌شود که روی انگشتان پا یا روی پاشنه‌ی پا راه برود. یا در حالی که روی زانو‌های خود نشسته بلند شود. در یک حالت دیگر از بیمار خواسته خواهد شد که در حالی که روی کمر دراز کشیده، یکی از پاهای خود را بلند کند. درد اگر ناشی از سیاتیک باشد، معمولاً با انجام این کارها شدت خواهد گرفت.

روش‌های عکسبرداری: ممکن است افرادی بدون داشتن علاپمی دچار دیسک شوند که در این زمان از عکسبرداری استفاده می‌شود.

  1. رادیولوژی اشعه ایکس: در این روش تشخیصی رشد بیش از حد استخوانی یا زایده‌های استخوانی که به رشته‌های عصبی فشار وارد می‌کند، شناسایی می‌شوند.
  2. ام آر آی (MRI): در این روش از امواج رادیویی در یک میدان مغناطیسی بسیار قوی برای گرفتن تصاویری با جزئیات زیاد از کمر، استفاده می‌شود. در تصاویر به دست آمده با این روش دیسک‌های برآمده قابل تشخیص اند.
  3. سی تی اسکن (CT scan): از این روش برای بررسی ساختار ستون فقرات استفاده می‌شود. گاهی قبل از گرفتن تصاویر ماده‌ای رنگی هم به فرد تزریق می‌شود، این ماده در اطراف طناب ستون فقرات و رشته‌های عصبی ستون فقرات جریان پیدا کرده و در تصاویر سی تی اسکن به رنگ سفید دیده می‌شود.
  4. الکترومیوگرافی (Electromyography): در این روش پالس‌‌های الکتریکی تولید شده توسط اعصاب و پاسخ ماهیچه‌ها به آن‌ها اندازه گیری می‌شود. این روش منجر به تشخیص فشردگی رشته‌های عصبی به دلیل وجود دیسک کمر و یا باریک شدن کانال ستون فقرات خواهد شد.

-عصب-سه-قلو.jpg
۲۴/تیر/۱۳۹۹

یکی از شدیدترین دردهایی که یک فرد می تواند تجربه کند، نورالژی تری ژمینال یا درد عصب سه قلو می باشد. این عصب دارای سه شاخه بوده و باعث دردهای ناحیه پیشانی، گونه و یا فک تحتانی میگردد. در ابتدا درمان را با دارو شروع میکنیم و در صورت عدم پاسخ مناسب بیمار کاندید انجام رادیوفرکوئنسی عصب سه قلو می باشد.

عصب سه قلو چیست؟

اعصاب سه قلو(Trigeminal nerve):
عصب سه قلو یا عصب سه شاخه تامین کننده اعصاب حسی و حرکتی بوده و در قسمت پنجم عصب جمجمه قرار دارد. این عصب با 4 هسته، در اعمال حسی و حرکتی نقش دارند. حواس پوست صورت و دندان‌ها از جمله وظایف این عصب می باشد. با انتقال اطلاعات از این عصب به دستگاه عصبی مرکزی و پردازش آن باعث ایجاد درد در بخش های دوم و سوم می شود که ازاز دردهای شایع در این بیماری می باشد.

شاخه های عصب سه قلو:
  1. عصب چشمی(افتالمیک)
  2. عصب آرواره‌ای پایینی(ماندیبولار)
  3. عصب آرواره‌ای بالایی(ماگزیلار)
علت های بیماری:
  1. فشار بر عصب از طرف عروق خونی مجاور
  2. تحریک طولانی مدت عصب سه قلو و تغییرات “دژنراتیو عقده گاسر”
  3. فشار عروقی ناشی از”قوس آئورت” و اختلال در ریشه‌های عصبی
علائم نورالژی تری ژمینال:

در حالت کلی اکثر بیمارن شروع بیماری را ناگهانی و بدون علامت توصیف کرده اند. ولی رفتارهای زیر میتوانند تحریک کننده باشد:

  • صحبت کردن
  • خندیدن
  • جویدن
  • مسواک زدن دندان‌ها
  • شستن صورت
  • لمس ملایم صورت
  • اصلاح یا میکاپ صورت
  • بلعیدن
  • بوسیدن
  • برخورد کردن نسیم خنک یا هوای دستگاه تهویه با صورت
  • حرکات سر
  • لرزش‌ها نظیر راه رفتن یا سفر با ماشین
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟
  1. سابقه بیماری در یکی از اعضای خانواده
  2. ایجاد علائم جدید و غیر قابل کنترل
داروهایی که برای درمان بیماری عصب سه قلو استفاده میشود:
  1. کاربامازپین (یک‌ ضد تشنج‌) در درمان‌ درد عصب‌ سه‌ قلو مؤثر است‌.
  2. فنی توئین ممکن‌ است‌ برای‌ افرادی‌ تجویز گردد که‌ کاربامازپین را تحمل‌ نمی‌کنند.
  3. باکلوفن نیز ممکن‌ است‌ اثربخش‌ باشد.
  4. داروهای ضدافسردگی مانند”آمی تریپتیلین” و”نورتریپتیلین”،می تواند موجب کنترل درد گردند.
  5. داروی گابانیتین برای بیماران قندی که اعصاب آنها آسیب دیده است.
جراحی برای درمان بیماری:
  1. بر طرف نمودن فشار عروق کوچک عصب سه قلو
  2. کوآگولاسیون حرارتی با فرکانس های رادیویی (رادیوفرکوئنسی)
  3. ایجاد فشار اندک توسط بالون از راه جلدی

.jpg
۲۱/تیر/۱۳۹۹

لیزر نوکلئوتومی

لیزر نوکلئوتومی جراحی بسته دیسک کمر یک روش درمانی دارای حداقل سطح تهاجم است که در آن مواد داخلی یک دیسک بین مهره ای برآمده یا دچار فتق که باعث وارد شدن فشار به ریشه یک عصب یا کانال نخاعی شده، برداشته می شود.
برآمدگی یا فتق دیسک عمدتاً به خاطر سن ایجاد می شود، اما مجموعه‌ای از آسیب دیدگی‌ها نیز می‌تواند شرایط مشابه را برای بیمار به همراه داشته باشد. با بالا رفتن سن، دیسک غضروفی بین مهره ها که در حالت عادی اسفنجی و مرطوب است، به تدریج آب خود را از دست می دهد. این روند از دست دادن آب باعث ضعیف شدن لایه فیبری خارجی دیسک به نام آنالوس فیبروزوس می شود. آنالوس فیبروزوس یک ماده ژل مانند است که در مرکز دیسک قرار دارد. با تجزیه شدن دیواره خارجی دیسک، ماده داخل آن می تواند به سمت خارج حرکت کند و باعث ایجاد برآمدگی در دیواره دیسک یا حتی پارگی (فتق) در دیواره دیسک شود. به این ترتیب مایع داخل دیسک از محل خود خارج شده و آزاد می شود. درد، احساس سوزش، ضعف، و بی حسی در مواردی مشاهده می شود که دیسک متورم یا دچار فتق به کانال نخاعی یا یکی از ریشه های عصب در این ناحیه فشار وارد کرده و آن را گاز بگیرد. در نوکلئوتومی سوزن به قسمت هسته وسط دیسک هدایت می گردد. سپس پروپ مخصوص ( فیبر نوری ) داخل سوزن شده و در وسط دیسک قرار داده می شود و نوکلئوتومی انجام می گردد. سپس کلیه ابزار و سوزن ها خارح و بیمار به ریکاوری منتقل شده و چند ساعت بعد از نوکلئوتومی مرخص می شود.

چرا از لیزر نوکلئوتومی استفاده می‌شود؟

فقط زمانی که روش‌های درمانی محافظه کارانه شامل استراحت، داروهای مسکن، فیزیوتراپی و تمرین‌های ورزش کمردرد و دیسک کمر نتواند به تسکین علائم دیسک کمر بیماری کمک کند لیزر نوکلئوتومی به بیمار پیشنهاد می‌شود. در این درمان با وارد کردن یک سوزن به دیسک آسیب دیده درمان آغاز می‌گردد که برای تبخیر تمام یا بخشی از هسته پولپی دیسک آسیب دیده استفاده می‌شود.

در روش لیزر نوکلئوتومی دو هدف دنبال می شود:

  1. کاهش فشار وارد شده به کانال نخاعی یا ریشه عصب
  2. انتقال هسته پولپی به جراح امکان می‌دهد، در صورت نیاز برای اجتناب از دردناک شدن، تورم یا فتق دیسک در آینده مواد باقی مانده در دیسک را از کانال نخاعی یا ریشه عصب دور نگه دارد.

با وجودی که در اکثر موارد، علائم برآمدگی یا فتق دیسک می‌تواند به خودی خود در طول چند هفته یا چند ماه آشکار شود، لیزر نوکلئوتومی می‌تواند برای تسکین درد مزمن یا بلند مدت در این حالت موثر باشد. این روش درمانی معمولاً به صورت سرپایی بر روی بیمار انجام می شود و بیمار می‌تواند در همان روز درمان برای استراحت به خانه باز گردد. دوره ریکاوری بیمار در این حالت سریع تر از زمانی است که از عمل جراحی قدیمی باز کمر استفاده شود. علاوه بر این، به خاطر اینکه در این حالت از یک شکاف کوچک بر روی پوست استفاده می‌شود، جای زخم باقیمانده پس از درمان حداقل می‌باشد.

چه بیمارانی کاندید لیزر نوکلئوتومی می باشند؟
  1. بیمارانی که تمایل با امکان انجام جراحی باز را ندارند.
  2. بیماران قلبی با شرایط خاص.
  3. ارتفاع دیسک خیلی کاهش نیافته باشد.
  4. دیسک خیلی خشک و بی آب نباشد.
  5. سُر خوردگی (لیزخوردگی) در مهره‌ها نباشد.
چه بیمارانی نباید از لیزر نوکلئوتومی استفاده کنند؟
  1. افراد باردار
  2. وجود اختلالات انعقادی
  3. عفونت در محل انجام عمل
مزایا

تعدادی از مزایای لیزر درمانی در مقایسه با روش های درمانی قدیمی به شرح زیر هستند:

  1. کاهش سریع درد در 95% موارد
  2. دسترسی مستقیم به دیسک دچار فتق یا مشکل
  3. دست نخورده باقی ماندن هسته دیسک و رباط آن
  4. عدم نیاز به بی هوشی عمومی بیمار و استفاده از بی حسی موضعی
  5. انجام درمان به صورت سرپایی
  6. دوره توان بخشی کوتاه تر
  7. بازگشت سریع تر به فعالیت های حرفه ای و روزمره
  8. ایجاد یک شکاف کوچک (فقط با یک بخیه) و باقی نماندن جای زخم پس از درمان
عوارض نوکلئوتومی

نادر می بشد ولی مراقب بعد از عمل تا دو هفته تحت نظارت پزشک معالج لازم می باشد.


-اپیدورال.jpg
۱۶/تیر/۱۳۹۹

تزریق اپیدورال

تزریق اپیدورال یکی از درمان‌های متداول بسیاری از گونه‌های کمر درد و پا درد که به درمان های معمول پاسخ نداده‌اند محسوب می‌شود. در صورت تزریق مستقیم به ناحیه دردناک التهاب را کاهش دهد و می‌تواند موثر باشد. تسکین درد می‌تواند از چند روز تا چند سال ماندگار باشد و به ستون فقرات اجازه دهد تا از طریق فیزیوتراپی و تمرینات ورزشی بهبود یابد.

تزریق اپیدورال چگونه انجام می‌شود؟

داروی استروئیدی در تزریق اپیدورال مستقیماً وارد فضای اپیدورال ستون فقرات می‌شود. مایع دیگری، داروی بی‌حسی و یا محلول آب نمک، نیز گاهی اوقات برای شستن و خارج کردن واسطه‌های التهابی از اطراف ناحیه منشأ درد به استروئید اضافه می‌شود.

تزریق اپیدورال توسط دکتر سیامک مرادی فوق تخصص درد در تهران

فضای اپیدورال مملو از چربی و رگ‌های خونی، کیسه سخت شامه (دورال) را احاطه می‌کند. این کیسه نیز نخاع، ریشه‌های عصبی و مایع مغزی ـ نخاعی را دربرمی‌گیرد که ریشه‌های عصبی در آن شناورند.

در تزریق اپیدورال معمولاً مایعی حاوی کورتیزون (استروئید) و داروی بی‌حسی (لیدوکائین یا بوپیواکائین) و یا آب نمک به کار برده می‌شود.

استروئید، یا کورتیزون، معمولاً به عنوان عامل ضد التهاب تزریق می‌شود. التهاب یکی از مولفه‌های اصلی بسیاری از کمر دردها است که کاهش آن بالطبع تسکین درد را به دنبال خواهد داشت. تریامسینولون استوناید، دگزامتازون و استات متیل پردنیزولون از جمله استروئیدهای پرکاربرد هستند.
لیدوکائین یا زایلوکائین یک داروی بی‌حسی موضعی با اثرگذاری سریع است که درد را به طور موقت آرام می‌کند. اثر دیگر داروی بی‌حسی مورد استفاده، بوپیواکائین، دوام بیشتری دارد. اگرچه این داروهای بی‌حسی موضعی در اصل برای تسکین درد استفاده می‌شوند، اما به مثابه شوینده نیز عمل می‌کنند و با رقیق کردن عامل‌های شیمیایی یا ایمنی شناختی از شدت التهاب می‌کاهند.
آب نمک برای رقیق کردن داروی بی‌حسی یا رقیق کردن عامل‌های شیمیایی یا ایمنی شناختی و در نتیجه کاهش التهاب تزریق می‌شود.

چه کسانی برای انجام این روش کاندید مناسبی است؟

بیماران مبتلا به درد گردن، بازو، کمر یا پا (سیاتیک) به ویژه افراد زیر می‌توانند از این روش استفاده کنند:

  1. تنگی کانال نخاعی: تنگ شدن کانال نخاعی و کانال ریشه عصب می‌تواند به ویژه در هنگام راه رفتن موجب درد کمر و پا شود.
  2. لیز خوردگی مهره‌ها: زمانی که ضعف یا شکستگی بین قسمت بالا و پایین مهره وجود داشته باشد. اگر مهره به سمت جلو حرکت کند، می‌تواند ریشه‌های عصبی را فشرده کرده و باعث ایجاد درد شود.
  3. فتق دیسک: ماده ژل مانند درون دیسک می‌تواند از طریق یک ناحیه ضعیف در دیواره اطراف آن بیرون بزند. زمانی که این مواد در تماس با اعصاب ستون فقرات قرار می‌گیرند، تحریک، درد و تورم ایجاد می‌شود.
  4. دیسک دژنراتیو: شکستگی افزایش سن دیسک بین مهره‌ای، باعث فروپاشی فضای دیسک، پارگی حلقه دیسک و رشد اسپورهای استخوانی می‌شود.
  5. سیاتیک: درد‌هایی که در طول عصب سیاتیک از باسن تا پایین پاها ایجاد می‌شود. این درد معمولا بوسیله فشرده سازی عصب مهره‌های ۵ یا ۱ ستون فقرات ایجاد می‌شود.
چه کسانی نباید از این تزریق استفاده کنند؟

در صورت وجود بعضی از عارضه‌ها نباید تزریق انجام شود.

  1. عفونت موضعی یا سیستمیک
  2. بارداری (در صورتی که از فلوئوروسکوپی استفاده شود)
  3. خونریزی یا مشکلات خونی: این تزریق برای بیمارانی که داروهای رقیق کننده خون، مانند کومادین مصرف می‌کنند یا از مشکلات خونی از قبیل هموفیلی رنج می‌برند، مناسب نیست.
  4. درصورتی که درد ناشی از وجود تومور در ستون فقرات باشد، نیز انجام تزریق اپیدورال مجاز نیست.

-دیسک-کمر.jpg
۱۰/تیر/۱۳۹۹

بین هر مهره در ستون فقرات و در قسمت انحنای 5 مهر کمری، صفحه غضروفی به نام دیسک قرار گرفته است. هر دیسک متشکل از دو قسمت، یک لایه خارجی یه نام فیبرهای حلقوی و هسته مرکزی ‍‍ژل مانند که قسمت اعظم آن را آب تشکیل داده، است. هنگامی که فتق (بیرون زدگی) دیسک اتفاق می افتد، دیسک ممکن است به طناب نخاعی و یا اعصاب ستون فقرات فشار آورد. در فتق دیسک، با برآمدن و یا پاره شدن لایه خارجی دیسک، مایع و مواد هسته مرکزی بیرون می ریزند. دیسک ناسالم مایع خود را از دست می دهد و حالت اسفنجی و انعطاف پذیری آن کاهش می یابد.

علائم فتق دیسک کمر چیست؟

امکان اینکه بدون هیچ علامتی دچار فتق دیسک شوید وجود دارد اما میتوان با عکسبرداری مشخص نمود. اما بعضی از دیسک های فتقی علامت داشته و علامت آنها درد می باشد. بیشتر دیسک های فتقی در پایین کمر خود را نشان می دهند، هرچند که امکان فتق دیسک های گردن هم وجود دارد. شایع ترین علائم فتق دیسک ها شامل:

  1. درد دست ها و پاها:
    اگر فتق دیسک شما درپایین کمر باشد، عموما شدیدترین میزان درد در باسن، ران و ماهیچه ساق پا خود را نشان می دهد. همچنین این درد ممکن است بخش هایی از پارا نیز شامل شود. اگر دیسک شما در ناحیه گردن دچار فتق شده باشد، عموما در در ناحیه شانه و دست شدیدتر می باشد. این درد عموما هنگام عطسه، سرفه و یا تکان دادن ستون فقرات بیشتر می شود.
  2. بی حسی و یا سوزن سوزن شدن:
    مبتلایان به فتق دیسک کمر عموما احساس بی حسی و سوزن سوزن شدن در بخشی از بدن که تحت تاثیر فتق می باشد، دارند.
  3. ضعف:
    ماهیچه هایی که در رابطه با دیسک هستند، ممکن است ضعیف شوند. این ضعف ماهیچه ها می تواند باعث عدم تعادل و تلوتلو خوردن شود.
  • درد دیسک کمر عموما کم کم شروع شده و در حین نشستن و پاشدن، در شب ها، هنگام سرفه، عطسه و یا خندیدن و یا خم شدن و یا راه رفتن بیش از حد درد شدیدتر می شود.
عواملی که خطر فتق دیسک کمر را افزایش می دهند عبارتند از:
  1. جنسیت:
    مردان نسبت به خانم ها در گروه سنی ۳۵ تا ۵۰ سال بیش تر به این بیماری مبتلا می شوند.
  2. برداشتن اجسام به طور ناصحیح:
    زمانی که از عضلات کمری و ستون فقرات بیش تر از عضلات پا ها برای یرداشتن اجسام سنگین کمک می گیرید و یا حین بلند کردن اجسام چرخشی در ستون فقرات ایجاد شود، مهره های کمر بیش تر مستعد فتق دیسک می باشند.
  3. چاقی:
    داشتن اضافه وزن دیسک های پایینی کمر را در معرض آسیب بیش تری قرار می دهد.
  4. انجام فعالیت های مکرر با نیروهای زیاد:
    خیلی از مشاغل که نیاز به بلندکردن اجسام، کشیدن و نیز خم کردن های مداوم کمر دارند، افراد را بیش تر در معرض آسیب قرار می دهد.
  5. وضعیت نشتن طولانی مدت:
    نشستن های طولانی مدت و یا رانندگی مسافت های زیاد، فشار بسیاری را بر مهره های کمری وارد می کند.
  6. سبک زندگی ساکن:
    ورزش منظم برای جلوگیری بسیاری از مشکلات پزشکی از جمله فتق دیسک پیشنهاد می گردد.
  7. سیگار کشیدن:
    بیان شده است سیگار کشیدن میزان مصرف اکسیژن توسط دیسک را کاهش و سرعت تخریب دیسک را افزایش می دهد.
درمان های فتق دیسک:

درمان فتق دیسک به شدت و وضعیت آن بستگی دارد. درمان ها شامل درمان محافظتی تا جراحی می باشد.

  1. معاینه و انتظار:
    در مواردی که درد قابل تحمل است و علایم در حال بهبودی می باشند، عموما درمان خاصی را نیاز ندارند.
  2. استراحت:
    مواردی که درد خیلی شدید است ممکن است نیاز شود چندین روز استراحت مطلق باشید و یا پزشک توصیه میکند که سطح فعالیت های خود را محدود نمایید.
  3. درمان داروئی:
    داروهای مسکن و ضد التهابی می تواند در کاهش درد موثر باشد.
  4. فیزیوتراپی:
    تمرینات خاص ورزشی می تواند عضلات پشت و شکم را تقویت نموده و در کاهش درد موثر است.
  5. تزریق استروئید:
    برای درد های خیلی شدید تزریق استروئید جهت کاهش درد انجام می پذیرد.
  6. کمربند یا کرست های کمری:
    کرست کمری ستون فقرات را با انتقال وزن به لگن حمایت می نماید. همچنین حرکات اضافی خم و صاف شدن کمر را محدود نموده و درد را کاهش می دهد. بسته به شدت علائم و نظر پزشک نوع نرم یا سخت کرست کمری قابل استفاده است.
  7. درمان جراحی:
    بسیاری از افراد مبتلا به فتق دیسک کمری نیاز به جراحی ندارند ولی در مواردی که علائم بسیار شدید است و احتمال آسیب نخاع و علایم عصبی وجود دارد، طبق نظر پزشک جراحی اولویت دارد.
برای پیشگیری از فتق دیسک کمر باید چه کنیم؟
  1. ورزش نمایید:
    تقویت ماهیچه های تنه به ثبات ستون فقرات کمک می نماید.
  2. قرار گرفتن در وضعیت مناسب:
    وضعیت مناسب فشار برروی دیسک و ستون فقرات را کاهش می دهد. هنگام نشستن بخصوص در دوره های طولانی مدت پشت خود را صاف و تراز نگه داشته و قوز نکنید. هنگام برداشتن اجسام سنگین فشار را برروی پاهای خود وارد کنید، نه بر کمر خود.
  3. تناسب اندام:
    وزن اضافی باعث فشار بیش از حد برروی ستون فقرات و دیسک ها شده و حفظ تناسب اندام به شما در پیشگیری از ابتلا به دیسک کمر کمک می نماید.

-ژل-زانو،-هیالورونیک-اسید-به-زانو.jpg
۰۲/تیر/۱۳۹۹

ژل هیالورنیک اسید برای درمان دردهای آرتروز مفاصل و در حالت کلی دردهای مفاصل موثر است…

کاهش درد آرتروز با تزریق ژل هیالورونیک اسید

کاربردهای این ژل هر روز در حال افزایش است. در گذشته از این ژل فقط برای رفع چین و چروک پوست استفاده می شد اما امروزه برای درمان بیماری هایی مثل آرتروز هم کاربردی مهم و حیاتی دارد.
آرتروز در قسمت های مختلف مفاصلی بدن همچون زانو، شانه و انگشتان به وجود می آید و با درد مفاصل تعریف می شود. به دلیل رفتارهای نادرست تعداد کسانی که در حال سر و کله زدن با درد آرتروز هستند هر لحظه رو به افزایش است. آرتروز زانو در حال تشدید یافته باعث خستگی، احساس ضعف و ناتوانی در راه رفتن شود .

تزریق ژل زانو

برای درمان بیماری آرتروز در عده ای مشخص از بیماران می توان از تزریق هیالونیک اسید به مفصل استفاده کرد. بدیهی است که با تزریق این ژل به روان شدن مفاصل کمک می کنند و فعالیت های روزانه را برای بیمار بسیار راحت تر می کنند. تنوع این ژل بسیار بالا است که از کل انواع آن برای تزریق به زانو می توان استفاده کرد.
تزریق این ژل به زانو فرایندی غیر تهاجمی است که پس از یک جلسه مشاوره ای انجام می شود. کل زمان تزریق ژل به زانو حدودا 30 دقیقه می باشد که با بی حسی درد بیمار هنگام تزریق از بین می رود.
برای تزریق به زانوی از نوع خاصی از این ژل به نام ژل سینویسک استفاده می شود که از مرغ به دست می اید.

محدودیت های تزریق
  1. بیماری های پوستی
  2. عفونت در مفصل
  3. خانم های باردار
  4. حساسیت به لیدوکایین
هشدار مراقبت بعد از تزریق ژل زانو
  • تا 48 ساعت بعد از تزریق این ژل بیشتر از 20 دقیقه به صورت مداوم روی پاهی خود نایستید.

 

شما می توانید برای مشاوره و یا تعیین وقت قبلی با دکتر سیامک مرادی فوق تخصص درد با شماره های 02188882424 و یا 09339510017 تماس بگیرید


estenose_lombar-تنگی-کانال-نخاعی-1200x984.jpg
۳۱/خرداد/۱۳۹۹

بیماری تنگی کانال نخاع (spinal canal stenosis) یک شرایط غیر طبیعی است که ممکن است در هر قسمتی از کانال نخاعی اتفاق بیفتد. احتمال وقوع این حالت در قسمت کمر بیشتر از سایر قسمتهای ستون فقرات می باشد. کوچک شدن این فضا باعث فشار روی نخاع در داخل کانال شده و علائم این بیماری ایجاد میشود.

علل بیماری تنگ شدن کانال نخاع چیست؟

۱. ضخیم شدن لیگامانهای داخل کانال

۲. برجسته شدن یا بیرون زدگی دیسکها به داخل کانال

۳. ایجاد خارهای استخوانی در داخل کانال

۴. شکستگی مهره ها

۵. تغییر در مفاصل کنار مهرهای (مفاصل فاست)

آیا این بیماری زمینه ارثی دارد؟

در بعضی بیماران بصورت مادرزادی فضای داخل کانال تنگ تر از حالت عادی است این افراد بیشتر از بقیه در معرض ایجاد علائم تنگی کانال میباشند.

بیمارانی که دچار انحراف ستون فقرات یا لغزندگی هستند بیشتر از بقیه در معرض خطر ایجاد تنگی کانال هستند.

علائم تنگی کانال نخاع چیست؟
  1. کمر درد
  2. احساس گزگز – مورمور  و بی حسی در اندام تحتانی
  3. محدودیت در مسافتی که بیمار میتواند پیاده راه برود
  4. خصوصیات درد در این بیماری
  5. درد در کمر و پا بهمراه بی حسی بتدریج و باگذشت زمان زیاد میشود
  6. درد کم و زیاد می شود و ممکن است بعضی روزها نباشد
  7. تشدید درد میتواند بصورت درد سیاتیکی با انتشار به پاها باشد
  8. درد در راه رفتن طولانی یا ایستادن طولانی ایجاد میشود
  9. با ایجاد درد بیمار حالت خم شده به جلو به خود میگیرد
  10. درد ممکن است فقط در طول شب اتفاق بیفتد
  11. در حالت شدید میتواند با ضعف حرکتی یااختلال در کنترل ادرار باشد
تشخیص تنگی کانال نخاعی

با مراجعه بیماران به کلینیک درد و معاینه دقیق صورت میگیرد.شایعترین وسیله تایید این تشخیص انجام MRI میباشد.

درمان تنگی کانال نخاع
الف. درمان غیر جراحی

ارائه ورزشها و تمرینات مخصوص به بیماران جهت جلوگیری از پیشرفت بیماری و درمان علائم آن استفاده از کمربند طبی یا لوازم ارتوپدی فنی حمایت کننده انجام فیزیوتراپی و آب درمانی درمان دارویی با ضد دردهای ساده یا داروهای ضد التهاب

روش انجام تزریق ترانس فورامینال

این کار بدون نیاز به بیهوشی عمومی و پس از بیحس کردن پوست در اتاق عمل انجام میشود  وسیلهای شبیه یک سوزن نازک و بلند تحت مونیتور فلوروسکوپ به محل تنگی فرستاده میشود  پس از اطمینان از محل تزریق داروی مورد نظر تزریق شده و تنگی برطرف میگردد

یکساعت پس از این کار بیمار با پای خود ترخیص میشود چند روز پس از این کاربیمار استراحت نسبی در منزل دارد

این کار تحت فلوروسکوپی انجام میشود. فلوروسکوپ وسیلهای است که توسط اشعه ایکس تصویر مستقیمی را از داخل بدن به ما می دهد.با این روش از عوارضی مانند تزریق داخل نخاع یا داخل عروق جلوگیری میشود

تزریق ترکیبی از داروها به داخل فضای تنگ شده در کانال نخاعی سبب کاهش التهاب و از بین روتن تورم و کاهش فشار ایجاد شده در داخل کانال نخاعی میگردد و ترمیم قسمتهای اسیب دیده  شروع میشود و درصد موفقیت این روش در بیماران مبتلا به تنگی کانال خفیف تا متوسط بالای 70 درصد می باشد . انجام اب درمانی و تمرینات ورزشی مخصوصی که بعد از تزریق به بیماران داده میشود از عود بیماری جلوگیری مینماید .

در بیمارانی که با این روش رو به بهبود مدروند تکرار این کار در فاصله زمانی 4 تا 6 هفته شرایط درمانی بهتری را فراهم کرده نیاز به جراحی را مرتفع میسازد.

استفاده از  ار اف یا رادیوفرکونسی در بیمارانی مشکل ارتروز ستون فقرات را همراه با تنگی کانال دارتد را میتواند سبب بهبود کامل بیماران گردد

شما می توانید با تماس گرفتن با دکتر سیامک مرادی فوق تخصص درد و انجام مشاوره از بیماری خود آگاه شوید و نسبت به درمان آن اقدام کنید.

تلفن تماس: 02188882424 و 09339510017




با کلمات کوتاه


دکتر سیامک مرادی فوق تخصص درد در کلینیک درد راد در تهران است. در کلینیک درد بهترین و مجربترین پزشکان در زمینه کنترل یا درمان انواع دردهای شایع در حال فعالیت هستند.




مشترک ما شوید


با عضویت در لیست مشتریکن ما از آخرین اخبار مطلع شوید و در جریان همه خبرهای قرار بگیرید.